Menu
Vyhledávání
Kalendář
<<  Červen  >>
PoÚtStČtSoNe
     1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
Fotogalerie

Život s Bohem

Dzień Świętych Pańskich

Biblický text: „... To jsou ti, kteří přišli z velikého soužení a vyprali svá roucha a vybílili je v krvi Beránkově. Proto jsou před trůnem Božím a slouží mu v jeho chrámě dnem i nocí; a ten, který sedí na trůnu, bude jim záštitou. Již nebudou hladovět ani žíznit, ani slunce nebo jiný žár jim neublíží, neboť Beránek, který je před trůnem, je bude pást a povede je k pramenům vod života. A Bůh jim setře každou slzu z očí.“ (Zj 7,14b-17)


Umiłowani, ostatnie niedziele roku kościelnego zbliżają nas do tematyki wieczności. Było kiedyś zwyczajem w Kościele ewangelickim, że umarłych wspominano w ostatnią niedzielę roku kościelnego, właśnie Niedzielą Wieczności dlatego nazywaną. Wróciliśmy jednak do starszej tradycji Kościoła Powszechnego, sięgającej starokościelnego wspominania męczenników dla wiary w Chrystusa. To święto, w którym wszyscy wierni pielgrzymujący jeszcze po tej ziemi łączą się nie tylko we wspomnieniach, ale przede wszystkim w biblijnej nadziei zmartwychwstania i życia wiecznego w Jezusie Chrystusie, z Kościołem w chwale, z wiernymi którzy z tej ziemi zostali już odwołani i powołani do wieczności przed Bożym obliczem. Za przykładem zaś Irlandii i Anglii przesunęło się to święto w VIII wieku na dzień 1 listopada – był to pierwszy dzień nowego roku według starego kalendarza celtyckiego. Widzimy więc, że różne tradycje miały wpływ na ukształtowanie się tego święta. Albo też raczej powinniśmy mówić w liczbie mnogiej: „... tych świąt”, bowiem dzień Świętych Pańskich to jedna sprawa, zaś Pamiątka Umarłych to też troszkę coś innego.

Jak zapewne dobrze wiecie, dla mnie osobiście jest to bardzo ważne święto pośród różnych dni roku kościelnego. Właśnie Święto Wszystkich Świętych jest tym momentem, kiedy możemy się zatrzymać, kiedy większość ludzi wokół nas czyni ten wysiłek – bo dziś zatrzymanie się pośród gonitwy życia jest prawdziwym wysiłkiem – i poświęca czas na to, żeby z tym czasem przez chwilkę nie walczyć. Zatrzymujemy się nad grobami naszych zmarłych, przechodzimy obok innych grobów i zauważamy nazwiska, których może jeszcze przed rokiem na tych miejscach nie było; czytamy imiona tych, których przed laty znaliśmy i wspominamy postaci, wydarzenia, ludzi i ich dzieje, często niełatwe i zaplątane – tak, jesteśmy cząstką tej naszej wspólnej rzeczywistości, naszego świata, a przez moment było nam dane spotkać się, iść chwilę razem tą drogą życia ludzkiego. Dlatego wspominamy piękne chwile, radosne, i te smutne, które jednak jeszcze bardziej łączą ludzi i spajają więzami serdeczności, przyjaźni, życzliwej miłości...

W tym dniu szczególnym Świętych Pańskich łączymy się jednak w duchu i w myślach nie tylko z naszymi zmarłymi bliskimi, tęskniąc za ich obecnością. Odczywamy może jeszcze jakoś dobitniej ową ogólnoludzką więź – a powszechność tego, że spotykamy się na cmentarzach jeszcze nam w tym dopomaga – ze wszystkimi, którzy przebyli już swą drogę życia na tej ziemi, a także ze wszystkimi, którzy przeżywają właśnie swoje chwile „męczeństwa”, choć może oni akurat by tego tak nie nazwali. Mam na myśli wszystkich, których prawa są i dziś łamane i gwałcone, którzy cierpią dla odważnie wyznawanej prawdy, którzy za swą wiarę i dobro są prześladowani, szczuci i zabijani. To zaiste pamiątka męczenników, tych którzy swój krzyż już przecierpieli, tych co go właśnie znoszą i tych, którzy ze złem działającym w tym świecie muszą się liczyć. Byłoby to wszystko jednak niezmiernie smutne i pozbawione jakiejkolwiek nadziei, gdyby nie światło jakie wnosi w nasz świat sam Bóg w osobie Jezusa Chrystusa. Nie tylko my jako ludzie łączymy się w bólu i smutku – przede wszystkim Bóg z nami się jednoczy, biorąc w krzyżu swego Syna nasz ludzki ból, cierpienia, trwogi i niepewność na siebie. Chrystus, który „nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie”, przyjął całą skazę grzechu świata i każdego pojedynczego człowieka na siebie. Jego ofiara, świętego i bezgrzesznego, który wszelki nasz brud przejął, stałą się zadośćuczynieniem wobec sprawiedliwego sądu, przed jakim każdy prędzej czy później stanie. Zaiste, Bóg opuścił człowieka, nie mogąc patrzeć na ludzki grzech, znieważający samą istotę tego, czym jest życie – ale to opuszczenie miało miejsce tylko w tym jednym, jedynym wypadku: Jezusa Chrystusa konającego na krzyżu za nas. A potem, jak z całą hebrajską obrazowością przedstawia nam to przekaz Ewangelii – rozdarła się gruba na dłoń ludzką zasłona oddzielająca śmiertelnika od miejsca najświętszego, gdzie sam Bóg przebywa. „Wykonało się” to, co Syn Boży miał uczynić. Możliwy jest dostęp do wieczności. Człowiek będzie mógł stanąć przed tronem Najwyższego i to go nie pozbawi życia – wręcz odwrotnie Bóg sam nowe, zmartwychwstałe życie człowiekowi daruje.

Dzięki zaś temu, że ciało Chrystusa nie zostało w grobie, otrzymaliśmy swego rodzaju rękojmię naszego własnego zmartwychwstania, w całej naszej cielesności. Tego już kompletnie nie rozumiemy, jak to możliwe, ale przecież Ten który jest autorem praw przyrody potrafi tworzyć i nowe, jeszcze przez nas nie odkryte, i te swoje już od wieków ustalone zmieniać i przetwarzać... Dlatego wierzymy w biblijną wieść o powszechnym zmartwychwstaniu. Dlatego czytamy w Księdze Objawienia o nowym niebie i nowej ziemi, o nowych ciałach, o tym że Bóg sam otrze wszelką łzę tam, gdzie śmierci już nie będzie, ani krzyku, ani płaczu, ani trudu czy mozołu, gdzie Bóg będzie wszystkim we wszystkich...

Obyśmy, zrodzeni na nowo już w tym świecie z wody Chrztu i z mocy Ducha Świętego, mogli stanąć i my w owym zastępie zgromadzonych przed tronem Boga i Baranka, pośród tych którzy co prawda przychodzą z wielkiego ucisku, jednak szaty ich wyprane i wybielone zostały krwią Baranka Bożego, Jezusa Chrystusa. To jest, drodzy, obraz który zawsze mam żywo przed oczyma w dniu Wszystkich Świętych. Gdy uświadamiam sobie, że tylko dzięki ofierze Zbawiciela i dzięki Bożej łasce stanąć możemy przed Bogiem Świętym i Sprawiedliwym. I nic by tu nie pomogły żadne ludzkie zasługi, bo jakie w ogóle grzesznik przed Świętym Bogiem mieć może; tak samo żadną ofiarą mszalną ani pieniężną pomóc umarłym dostać się do nieba nie potrafimy. O tym przybywającym do kościoła w Wittenberdze chciał przypomnieć Luter, przybijając dzień wcześniej na drzwi przybytku zamkowego swoje tezy. Jedynie Chrystus. Jedynie Jego ofiara. Jedynie Boża łaska.

Dlatego lubię podkreślać znaczenie dnia Świętych Pańskich – uświęconych krwią Chrystusową, bo innej możliwości nie ma; nie można stać się świętym w inny sposób. Święto Wszystkich Świętych, to nasze wspólne święto. Natomiast gorzej już jest z Pamiątką Umarłych 2 listopada – wybaczcie ale trudniej mi zaakceptować modlitwę za zmarłych, by pomóc im wydostać się z czyśćca, a to jest pierwotne i zasadnicze znaczenie tego dnia. O tym już w Biblii nie czytamy, więc nie wiemy jak to jest. Może i dobrze, że w dzisiejszym świecie to znaczenie gdzie się zatarło i zapalenie świecy na grobie jest już dla nas li tylko symbolem najpiękniejszego światła – Chrystusowego zmartwychwstania. Amen.


| Autor: jak | Vydáno dne 02. 11. 2013 | 2915 přečtení | Informační e-mailVytisknout článek
Novinky
19.04.2018: Sušská rybka na Facebooku
Informujeme, že stránku našeho farního sboru najdete také na Facebooku: Sušská rybka Fb. Można tam znaleźć wszelkie aktualne informacje dotyczące życia zborowego oraz ciekawych inicjatyw, godnych polecenia.

18.03.2018: Zpráva ze života a práce sboru za rok 2017
Výroční zprávu ze života a práce sboru najdete zde.

12.12.2017: Porządek nabożeństw - 2018 - Přehled bohoslužeb

Právě vyšel nový přehled služeb Božích na rok 2018. V "papírové" podobě jej můžete obdržet od prosince v kostele při bohoslužbách nebo ve sborovém domě. Celý pořádek je ke stažení zde.


12.03.2017: Sprawozdanie z życia religijno-kościelnego Parafii ŚKEAW w Hawierzowie Suchej za rok 2016
Výroční zprávu ze života a práce sboru najdete zde.

© 2003-2019 sbor Slezské církve evangelické augsburského vyznání v Havířově-Prostřední Suché
Tento web byl vytvořen prostřednictvím redakčního systému phpRS.