Menu
Vyhledávání
Kalendář
<<  Duben  >>
PoÚtStČtSoNe
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30      
Fotogalerie

Život s Bohem

Duchowy antywirus

„Zasaďte dobrý strom, i jeho ovoce bude dobré. Zasaďte špatný strom, i jeho ovoce bude špatné. Strom se pozná po ovoci. Plemeno zmijí: Jak může být vaše řeč dobrá, když jste zlí? Čím srdce přetéká, to ústa mluví. Dobrý člověk z dobrého pokladu srdce vynáší dobré; zlý člověk ze zlého pokladu vynáší zlé.” (Mt 12,33-35)


Kochani, całe dzisiejsze nabożeństwo jest troszeczkę inne niż zwykle – inne będzie więc i kazanie. Chcę wam zaproponować, byśmy – tak jak uczyniliśmy to na ostatnim zebraniu prezbiterskim, które rozpoczynaliśmy od spowiedzi i Wieczerzy Świętej – za sprawą Słowa Bożego weszli każdy w głąb swego sumienia i pozwolili Duchowi Świętemu, by nas badał. Punkt po punkcie – by sprawdził nasze serce. Może trochę tak, jak czyni to lekarz, gdy chce ustalić diagnozę. Dokładniejszym wydaje mi się inne porównanie – ale to zrozumieją tylko ci, którzy na co dzień mają do czynienia z komputerami: jak program antywirusowy, który plik po pliku (po czesku: soubor za souborem) kontroluje wszystkie dyski i dane, by w końcu, gdy znajdzie coś podejrzanego, wielkimi literami, najlepiej podkolorowanymi, zasygnalizować gdzie jest problem. A potem – czasami się to da – należy włączyć odpowiednią opcję „Ulecz pliki”. Tym jest spowiedź, a potem Wieczerza Święta, gdzie Jezus sam daje nam swoje ciało i swoją krew, byśmy mieli w nich udział. Bo to za mnie i za ciebie Jego ciało zostało przełamane, a Jego krew przelana. Fizycznie możemy je przyjąć i spożyć. Jak lekarstwo – przeciwko grzechowi i śmierci, tej wiecznej.

Gdy Pan Jezus mówi o drzewie, używa mimo wszystko trochę innych słów, aniżeli gdy się wypowiada w następnym zdaniu na temat serca ludzkiego. Drzewo może być dobre – użyty tam grecki termin, to kalos = dobry, bez zarzutu, nienaganny, szlachetny; i w sensie etycznym zacny, czysty, użyteczny. Gdy drzewo jest dobre, gdy zdrowe jest od korzenia, poprzez pień, gałęzie, po kwiaty – naturalną jest rzeczą, że i jego owoc będzie dobry. Kiedy drzewo zepsute: sapros = zepsuty, spróchniały, zgniły lub zbutwiały, trudno oczekiwać urody. Do tej pory wszystko rozumiemy. Jasnym by było, że oto Pan Jezus powie teraz, iż tak samo jest z człowiekiem. Przecież i Luter na podstawie tych słów Pańskich napisze później w piśmie „O wolności chrześcijanina” to, co na Święto Reformacji m.in. słyszeliśmy od ołtarza: „Nie uczynki – choćby nawet były dobre i pobożne – czynią człowieka dobrym i pobożnym, lecz dobry i pobożny człowiek czyni dobre i pobożne uczynki...”. Czy z człowiekiem jest podobnie jak z tym drzewem?

No właśnie, że nie. Ewangelia mówi nam zupełnie coś innego. „Plemiona żmijowe, jak możecie mówić dobrze, będąc złymi? Albowiem z obfitości serca mówią usta”. Dobry, to już nie kalos, to agatos – tego terminu używa Nowy Testament wyłącznie na określenie osób: przede wszystkim samego Boga, potem, na Jego wzór i człowieka. Czy coś wam się nie kojarzy? Pierwsza Księga Mojżeszowa: „I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga został stworzony” (1,27). Tylko że coś się z tym Bożym obrazem w nas stało. Wybraliśmy grzech – niczym ten wirus w komputerze, tyle że bez porównania gorszy, który powoduje spustoszenie i niszczy zupełnie wszystko, tak iż żadnym programem nie da się już żadnej dobrej, Bożej danej odtworzyć. Jezus mówi, że to poneros antropos; człowiek jest „niecny, zepsuty, przykry i niegodziwy”, chory z zasady i u podstaw, podły i występny. Najdokładniej należałoby to chyba przełożyć „ze swej istoty nieużyteczny i do niczego”. Pomoże nam łacina, bo ona to tłumaczy tak, że od razu zrozumiemy. Łacińska Biblia określa ten stan człowieka, ludzkości słowem corruptio.

Szatański błąd każdej filozofii czy antropologii, a za nimi etyki i wszystkich innych nauk czy systemów polega na tym, iż oto na tym „skorumpowanym”, złym u podstaw i z zasady nieużytecznym korzeniu próbuje się coś quasi-dobrego zbudować. Kiedy się ogłosi, iż człowiek tak naprawdę dobry jest w swej istocie, wszystko staje się łatwe – nie trzeba Boga, bo zbawiać nie ma kogo ani od czego, a człowiek może robić co chce, co mu się żywnie podoba, bo wszystko co wymyśli jest zawsze super. Tylko czemu jest wokół nas tyle zła? Czemu tak niewiele trzeba, by to co z istoty dobre, niemal każda szlachetna myśl, obróciła się w narzędzie zagłady ludzkości i świata? Nie przesadzam, ale o przykładach nie chcę teraz mówić, bo byłoby za długo.

Kochani, po prostu prawdą jest to, co mówi Jezus. Od tego trzeba wyjść. Byłoby najpiękniej i najdoskonalej, gdyby człowiek pozostał taki, jakim był stworzony – gdyby obraz Boga w nas nie został zniekształcony; podoba mi się to po czesku: znetvořený = „spotworzony”. To znaczy, że z Pana Boga czynimy monstrum i potwora, kiedy postępujemy źle, gdy żyjemy według swego mniemania i pomysłu. Jego tym oskarżamy i zniekształcamy w oczach innych. I tylko On sam ma jeden jedyny sposób, co z tym stanem człowieka, ludzkości, ciebie i mnie, uczynić. Zawirusowany komputer musi trafić na śmietnik. Jego miejsce musi zająć nowy. I nic z tamtych starych brudów i złych rzeczy nie może w żadnym wypadku przedostać się na nowe dyski. Stary człowiek musi umrzeć. Dlatego Bóg sam przychodzi na ten świat i rodzi się jako człowiek, by zamiast każdego z nas, w naszym zastępstwie „pójść na śmietnik”. By umrzeć. Na zawsze i na wieki. A w swym zmartwychwstaniu ofiaruje szansę dla każdego: oto w taki sam sposób Ja ciebie chcę stworzyć na nowo i dać ci nowe życie. Możesz zacząć od nowa. Już teraz. Możesz wyznać swój stan zepsucia i przyjąć nowy początek. A zaniedługo przyjdzie czas, że i twoje ciało nabierze wiecznych właściwości i wymiarów. Nowe ciało, w nowej, dla nas w tej chwili jeszcze eschatologicznej przyszłości.

To znaczy „upamiętanie, pokání, pokuta”. Przyjęcie czegoś zupełnie nowego, nowych podstaw dla mojego życia. Nikodemowi tłumaczy to Jezus tak, że musi się człowiek na nowo narodzić. Z wody i z Ducha. To samo powie potem apostoł Paweł: „Czy nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. ... Uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie” (Rz 6,3.4.11). Każdego dnia na nowo uświadamiać i uzmysławiać to sobie mamy. „Gdy Pan i Mistrz nasz Jezus Chrystus powiada pokutujcie, to chce aby całe życie wiernych było nieustannym upamiętaniem” (M. Luter, Teza 1).

Dobra, nie przedłużajmy. Przestańcie teraz słuchać kazania, a posłuchajcie – posłuchajmy wszyscy – co na nasz temat ma do powiedzenia Duch Święty. To pytania do rozważania przed spowiedzią – różne takie zestawy Kościół zna i różne można znaleźć m.in. na internecie. Rozluźnijcie się teraz na moment, a następnie skupcie jeszcze chwilę uwagę. „Panie, Duchu Święty, badaj nasze serca i nie pozwól, by nam cokolwiek przeszkodziło”.


Tak co, spouštíme antivirový program?


I. Pán Ježíš nám říká: „Milovat budeš Pána, Boha svého, z celého srdce.“

  1. Je můj život zaměřen tak na Boha, že jej miluji jako svého Otce nade vše a věrně tak dodržuji jeho přikázání? Nebo se starám především o věci tohoto světa? Mám pravý vnitřní postoj u všeho, co dělám?
  2. Věřím pevně v Boha, který k nám promluvil ve svém Synu? Starám se o své další vzdělání ve víře slyšením Slova Božího, čtením Písma, účastí na bohoslužbách i na možnostech vzdělávání ve víře mimo neděli (podle mých skutečných možností a potřeb)? Odmítám to, co mé víře škodí? Hlásím se poctivě a beze strachu k víře v Boha a ke své církvi? Počínám si v soukromém i veřejném životě skutečně jako křesťan?
  3. Jak jsem na tom se svou denní modlitbou? Je má modlitba osobním rozhovorem s Bohem, nebo jen vnějším zvykem? Přináším svou práci, své radosti i bolesti před Boha? Obracím se k němu v pokušeních?
  4. Ctím a miluji jméno Boží, nebo zarmucuji Boha klením, křivou přísahou, lehkomyslným a zbytečným vyslovováním jeho jména?
  5. Starám se o něco víc nebo důvěřuji něčemu víc, než živému Bohu? Nejsem vlastně jako pohan, když věřím pověře, spiritismu, magickým praktikám. Nejsem jako pohan v tom, že se nade vše starám o získávání a udržování věcí (chata, auto, koníček, který je důležitější než Bůh)?

II. Ježíš říká: „Milujte se navzájem, jako jsem já miloval vás.“

  1. Miluji skutečně své bližní? Nebo jich jen využívám k dosažení svých cílů? Jednám s nimi tak, jak chci, aby bylo jednáno se mnou? Nedal jsem jim svými řečmi nebo svým chováním pohoršení?
  2. Přispěl jsem ve své rodině trpělivostí a pravou láskou k tomu, aby se v ní všichni dobře cítili? Mám správný vztah k rodičům (poslušnost – jsem-li nedospělý, péče o ně v dospělosti)? Jak se jako otec nebo matka starám o křesťanskou výchovu svých dětí? Pomáhám jim dobrým příkladem a správným užíváním rodičovské autority? Byl (a) jsem své manželce (manželovi) vnitřním postojem i vnějším chováním věrný (á)?
  3. Jsem hotov dělit se s těmi, kteří vlastní méně než já? Zastávám se podle možností těch, kteří jsou nějakým způsobem poškozováni? Pomáhám tomu, kdo je v nějaké nouzi? Pohrdám svými bližními: zvláště chudými, slabými, hloupými, starými, příslušníky jiných národů a ras?
  4. Podílím se aktivně podle svých možností na životě sboru? Beru na vědomí velké úkoly církve i světa a modlím se za ně (např. za jednotu církve, za misie, za spravedlnost a pokoj)?
  5. Starám se také o blaho společenství, v němž žiji nebo pracuji, nebo jsem jen zaměstnán sám sebou? Podporuji tam, kde mohu, spravedlnost, veřejnou mravnost, svornost a lásku ve společnosti? Plním své povinnosti občana (pracovníka, spolunájemníka apod.)?
  6. Plním své pracovní povinnosti poctivě a svědomitě, se snahou prospět společnosti? Nepodvádím nebo nešidím někoho, kdo pro mne pracuje?
  7. Jednám s lidmi, vybavenými autoritou, s pravdivou a správnou úctou (ani ne sprostě, ani ne podlézavě)?
  8. Využívám postavení a moci, které jsou mi svěřeny, ke službě a k dobru druhých, nebo je užívám jen k vlastnímu prospěchu?
  9. Byl jsem pravdivý a diskrétní, nebo jsem někoho poškodil lží, pomluvou, nactiutrháním, strohým odsudkem, vyzrazením svěřeného tajemství?
  10. Poškodil jsem život, zdraví, čest, dobrou pověst, majetek druhého člověka? Radil jsem k interrupci nebo při ní spolupůsobil? Zničil jsem společenství s druhými sporem, nepřátelstvím, hněvem, pohaněním? Neodmítl jsem z egoismu svědčit ve prospěch nevinného?
  11. Kradl jsem, nebo poškozoval cizí majetek nebo se nespravedlivě obohatil? Vrátil jsem, co mi nepatří a nahradil škodu, pokud jsem ji způsobil?
  12. Byl jsem ochoten kvůli Kristu odpustit a smířit se, když mi bylo neprávem ublíženo? Nebo jsem živil hněv a nechtěl jsem odložit myšlenky na pomstu?

III. Ježíš říká: „Buďte dokonalí, jako je dokonalý váš nebeský Otec“.

  1. Co určuje základní směr mého života? Žiji z naděje na věčný život? Starám se o svůj duchovní růst modlitbou, čtením a rozvažováním Písma, přijímáním svátosti Večeře Páně a ukázňováním sebe sama? Chci bojovat proti svým chybám, proti špatným sklonům a vášním, jako je třeba závist nebo neúměrné konzumace jídla a pití? Nejsem pyšný a vychloubačný, domýšlivý před Bohem? Nepodceňuji druhé lidi a nepovažuji se vždy za lepšího, než jsou druzí? Nechci vždy prosazovat jen svou vůli? Nepohrdám svobodou a právy druhých?
  2. Jak zacházím s „hřivnami“, které mi Bůh svěřil? Se svým časem, se svými silami, se svými zvláštními dary? Používám je ke stále dokonalejšímu sebeuskutečnění? Nebo jsem líný a nečinný?
  3. Dokáži trpělivě snášet bolesti a životní nepříjemnosti, abych ve svém životě „doplňovat míru Kristových útrap“?
  4. Jsem si vědom toho, že mé tělo a mé smysly jsou chrámem Ducha svatého a že mají být vzkříšeny ke slávě? Jsem si vědom toho, že mají být znamením oné věrné lásky Boží k lidem, která je tak zřejmá v manželství? Opatruji proto své tělo i své smysly v čistotě a kázni? Nebo je pošpiňuji nevhodnými řečmi, myšlenkami, žádostmi nebo činy? Podléhám pohlavnímu pudu, aniž jej zaměřuji k dobrému, tj. k ryzímu a ohleduplnému uplatnění v manželství? Zaplňoval jsem své myšlení nevhodnou četbou, rozhovory, sledováním špatných pořadů, věcmi, které narušují mou vnitřní rovnováhu a zbytečně dráždí pohlavní pud? Svedl jsem nevhodným chováním jiné ke hříchu? Zachoval jsem v manželském životě mravní zákon?
  5. Jednal jsem proti svému svědomí? Ze strachu před lidmi nebo z pokrytectví?
  6. Snažil jsem se žít podle zákona Ducha a snažil jsem se uskutečňovat svobodu Božích dětí, nebo jsem se nechal zotročit svými vášněmi?


Bože, lituji všech svých hříchů. Zasloužil jsem za ně trest, ale ty mi nabízíš svou lásku. Je mi líto mých provinění, protože jsem tě jimi urážel. Chci se bránit hříchu a vyhýbat se i příležitosti k němu. Bože, buď milostiv mně hříšnému. Dej mi sílu a veď mě. Můj Bože, stojím před tebou s mnohými chybami a nedostatky, a chci jich upřímně litovat. Potřebuji k tomu tvou lásku a pomoc. Odpusť mi i ty hříchy, které si dosud neuvědomuji, a dej, ať je poznám. Svěřuji ti lidi, kterým jsem ublížil. Kéž bych jim to uměl s tvou pomocí vynahradit větší láskou a pozorností. Otče, vezmi nás všechny do své ochrany.

„Smiluj se nade mnou, Bože, pro milosrdenství svoje, pro své velké slitování zahlaď moje nevěrnosti, moji nepravost smyj ze mne dokonale, očisť mě od mého hříchu! Doznávám se ke svým nevěrnostem, svůj hřích mám před sebou stále. Proti tobě samému jsem zhřešil, spáchal jsem, co je zlé ve tvých očích. A tak se ukážeš spravedlivý v tom, co vyřkneš, ryzí ve svém soudu. Stvoř mi, Bože, čisté srdce, obnov v mém nitru pevného ducha. Jen mě neodvrhuj od své tváře, ducha svého svatého mi neber! Dej, ať se zas veselím z tvé spásy, podepři mě duchem oddanosti.” (Ž 51,3-6.12-14) Amen.


| Autor: jak | Vydáno dne 12. 11. 2011 | 2180 přečtení | Informační e-mailVytisknout článek
Novinky
19.04.2018: Sušská rybka na Facebooku
Informujeme, že stránku našeho farního sboru najdete také na Facebooku: Sušská rybka Fb. Można tam znaleźć wszelkie aktualne informacje dotyczące życia zborowego oraz ciekawych inicjatyw, godnych polecenia.

18.03.2018: Zpráva ze života a práce sboru za rok 2017
Výroční zprávu ze života a práce sboru najdete zde.

12.12.2017: Porządek nabożeństw - 2018 - Přehled bohoslužeb

Právě vyšel nový přehled služeb Božích na rok 2018. V "papírové" podobě jej můžete obdržet od prosince v kostele při bohoslužbách nebo ve sborovém domě. Celý pořádek je ke stažení zde.


12.03.2017: Sprawozdanie z życia religijno-kościelnego Parafii ŚKEAW w Hawierzowie Suchej za rok 2016
Výroční zprávu ze života a práce sboru najdete zde.

© 2003-2019 sbor Slezské církve evangelické augsburského vyznání v Havířově-Prostřední Suché
Tento web byl vytvořen prostřednictvím redakčního systému phpRS.